Posted by: Jay Bhatt | ગુરુવાર, એપ્રિલ 5, 2018

સનાતન જીવનોત્સવ

ક્ષણ ક્ષણની
આ અનુપમ મહેફિલ,
અને દરેક પળ સર્જનસભર.
કઇક યોગદાન,
પરમ તત્વ પ્રેરિત.
અંતરે છલકાતું
પણ ‘મારું’ નહિ,
સર્વનું.
સનાતન જીવનોત્સવ.

Advertisements
Posted by: Jay Bhatt | ગુરુવાર, એપ્રિલ 5, 2018

પ્રકૃતિના  સાનિધ્યમાં ખોવાઈ જઈએ…..

વહેલી સવારે
ફૂલોના પાંદડા પર
શોભતી મદમસ્ત ઝાકળ,
મંદ મંદ વહેતો શીતલ પવન,
અને એકબીજાથી વધારે સુંદર
બનવા મથતા લાલ સફેદ
ગુલાબના ઝૂમખાઓ
પવનની મસ્ત મસ્ત લહેરખીમાં
હિલોળા લેતી અસંખ્ય
ગુલાબી કળીઓ.
ચાલ, આ બધી સુંદરતાને
આપણે આત્મસાત કરી પ્રકૃતિના
સાનિધ્યમાં ખોવાઈ જઈએ.

[માર્ચ 1930 ની 11 મી પર, ભીડ અમદાવાદમાં સાબરમતી રેતી પર રાખવામાં સાંજે પ્રાર્થના ખાતે 10,000 વધારી હતી. અંતે, ગાંધીજી તેમના ઐતિહાસિક માર્ચ પર્વ પર એક યાદગાર પ્રવચન આપ્યું હતું:]

કદાચ આ તમને મારા છેલ્લા ભાષણ હશે. સરકાર મને કાલે સવારે કૂચ કરવા માટે પરવાનગી આપે, તો આ સાબરમતી ના પવિત્ર બેન્કો પર મારા છેલ્લા ભાષણ હશે. કદાચ આ અહીં મારા જીવનના છેલ્લા શબ્દો હોય છે.

હું પહેલેથી જ હું કહે છે હતા શું ગઈકાલે તમને કહ્યું છે. આજે હું તમને મારા બધા પછી શું કરવું જોઈએ તે માટે મારી પુરાવા રહેશે અને હું ધરપકડ કરવામાં આવે છે. મૂળ સ્થાયી તરીકે Jalalpur ના માર્ચના કાર્યક્રમ પૂર્ણ કરવામાં જ જોઈએ. આ હેતુ માટે સ્વયંસેવકો ની ભરતી માત્ર ગુજરાત માટે મર્યાદિત હોવી જોઈએ. હું અને છેલ્લા પખવાડિયામાં દરમિયાન સાંભળ્યું છે શું, હું સિવિલ દુશ્મનો ના પ્રવાહ અખંડ પ્રવાહ કરશે માને છે કે વલણ છું.

Posted by: Jay Bhatt | મંગળવાર, માર્ચ 13, 2018

સાબરમતી આશ્રમ થી દાંડી માર્ચ

પણ મુખ્યત્વે મીઠું સત્યાગ્રહ તરીકે ઓળખાય છે મીઠું માર્ચ , 1930 12 માર્ચ પર દાંડી માર્ચ સાથે શરૂઆત કરી હતી , અને ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળના એક મહત્વપૂર્ણ ભાગ હતો. તે કર પ્રતિકાર અને વસાહતી ભારતમાં બ્રિટિશ મીઠું ઈજારાશાહીનો અહિંસક વિરોધ એક સીધી કાર્યવાહી ઝુંબેશ હતી , અને વિશાળ નાગરિક અસહકાર ચળવળ શરૂ થઈ.

સાબરમતી આશ્રમ થી દાંડી માર્

Posted by: Jay Bhatt | ગુરુવાર, ઓગસ્ટ 31, 2017

અવકાશી સફર

અવકાશી સફર

એક રાત્રે ટમટમતા
તારલાઓની સુંદર મહેફિલ જામી છે.
એના અનુપમ સૌંદર્યનો
જામ માણી રહ્યો છું.
બધી જ કૃત્રિમ લાઈટો બંધ કરી
દઈ અગાશીમાં બેઠો છું.
ઝગમગતા તારલા
અંતરને પ્રકૃતિ સાથે જોડી રહ્યા છે…|
એ વખતે હું મારા અસ્તિત્વને ભૂલી જાઉં છું.
હું અવકાશમાં ખોવાઈ જાઉં છું.
દિવસભરનો થાક પળભરમાં|
ગાયબ થઇ જાય છે. પ્રકૃતિ સાથેની
તન્મયતામાં રાગ દ્વેષ કાયમ માટે ઓગળી જાય છે. |
બધું જ પ્રેમમય. બધું જ આનંદસભર.|
સકલ વિશ્વનું કલ્યાણ એ જ પરમ ભાવ|
અંતરે વિસ્તરી જાય છે.
નવા વિચારો આકાર પામે છે.
નાનકડી જિંદગીમાં ખુબ
ફાળો આપવાનો બાકી છે
એનો અહેસાસ ફરી કઇક
નવું કરવાની પ્રેરણા
આપી  જાય છે. વિશાળ અવકાશમાં વિહરું છું.
Gravity ની કોઈ અસર નહિ.
પ્રેમ રસ રેલાતો જાય છે.
બધી જ ફરિયાદો,
ફરિયાદ નહી રહેતા પ્રેમ ‘ફરી યાદ’
બની ને આવે છે.
ક્યારે ઉંઘી જાઉં છું એની
પણ કઈ ખબર પડતી નથી.

Posted by: Jay Bhatt | શુક્રવાર, મે 19, 2017

ચિત્તહારક તું

પૂનમની રાત્રે
દરિયા કિનારે રેતીમાં
બેસી સંભળાતા મોજાનું ભાવસંગીત.
ચાંદનીનાં મોહક શ્વેત કિરણો
પરાવર્તિત થતા
સમંદરની ભૂમિતિ પર.
મળવા બની આતુર તને,
આવરી લેતા
સંપૂર્ણ કાયાને તારી.
બની જતી તું.
વિશ્વસુંદરી.
સૌંદર્યની ચરમસીમા.
મારું રસિક મન.
હું બસ તને જોયા જ કરું.
નાળીયેરનું પાણી અને સીંગ ચણા.
ગહન શાંતિ અને ભુલાતા શબ્દો.
મૌનની પરાકાષ્ઠા ને મોજાનું સંગીત.
બધું જ .શૂન્યમય.
ઓગળી જતી દુનિયામાં
અદ્રશ્ય થતો હું.
ચિત્તહારક તું.

Posted by: Jay Bhatt | બુધવાર, જાન્યુઆરી 18, 2017

બોર્નવીટાયન

બોર્નવીટાયન

વર્ષો પછી અહી ચોકલેટ
મિલ્ક પીવાનું ફરી  શરુ કરવું.
અચાનક કઇક યાદ આવવું.
બીજા ધોરણમાં ભણતો એ વખતે હું.
મુંબઈના ઘરે ત્રીજા માળે
સ્કુલે જવાના સમયની રાહ જોતા જોતા ચોકલેટ મિલ્ક,
ના, એ તો  બોર્નવીટા વાળું મસ્ત દૂધ હતું.
મારા સર મને લેવા આવતા.
એ આવે એટલે મારે સમયસર તૈયાર થઇ જવું પડતું.
એક વખત હસ્તકામની પરિક્ષા હતી.
હસ્તકામ અને મને બારમો ચંદ્ર.
સ્કુલે નહિ જવાની જીદ લીધી હતી.
એટલામાં મારા સર મને લેવા આવ્યા.
બોર્નવીટા વાળું દૂધ પણ નહિ ભાવતી વસ્તુમાં
ઉમેરાઈ ગયું હતું. સરને મારી જીદનો ખ્યાલ આવી ગયો.
મને કહ્યું, ‘તું મોટો થશે ત્યારે કલ્પનાશક્તિથી નવું નવું
લખવું પડશે. અને એને લીધે નવી નવી વસ્તુઓ પણ
બનાવી શકશે. હસ્તકામ તને કલ્પના કરતા શીખવાડશે.’
મમ્મી પાસેથી બોર્નવીટાવાળું દૂધ લઇ આવ્યા.
મારી પાસે બેસીને એમણે જાતે પીવડાવ્યું.
હસ્તકામની પરિક્ષા પણ આપી. પાસ પણ થયો.

આજે ફરી યાદ બોર્નવીટા વાળું દૂધ પીવાનું craving થયું.

ફરી બોર્નવીટા નો નશો એની ઉચ્ચ કક્ષા એ પહોચવાની ઉતાવળ કરવા લાગ્યો.

એમાં તું અચાનક યાદ આવે, અને ગ્લાસ વિચારમય બની જાય.
થોડું ઢળે અને હું પણ બોર્નવીટામય બની જાઉં.
મારું સફેદ શર્ટ અને  નશામાં એક ચોકલેટી મીઠાશ  ઉમેરાઈ જાય.
જીવન પણ ચોકલેટ મિલ્ક જેવું tasty બની જાય.
બોર્નવીટાને લીધે.

Posted by: Jay Bhatt | રવિવાર, ડિસેમ્બર 4, 2016

હિચકો

રાંદેર.
હિચકો.
વિચારું છું કે હું એની પર બેઠો છું.
એનો સુમધુર કચુડ કચુડ અવાજ.
ફોન પર વાત કરું છું.
અને સ્મરણોમાં વાગોળું છું.
intuitively ઠેસ મારું છું.
હું ઝૂલવા માંડુ છું.
વર્ષો પહેલાની વાતો
એની જાતે જ થવા માંડે છે.
હિચકાને પણ મુંબઈ ની લોકલ
ટ્રેન બનાવી દીધી હતી.
ચર્ચગેટથી વિરાર
સુધીના બધા જ  સ્ટેશનો યાદ હતા.
દરેક સ્ટેશને હિચકો ઉભો રાખી
બેસાડ્યા હતા. ઉતાર્યા હતા.

સિંગદાણા અને બટાકાવડા.
વાતો ચાલુ જ છે.
નાનપણમાં ઘોડો પલંગ
કરીને બેસ વું પડતું.
પડી જવાય નહિ એટલે.
લગનસરા ચાલતા હતા.
કિશોરકુમારનું ગીત loud speaker
પર જોર શોરથી વાગતું હતું.
વાતો ચાલુ છે. મોટા હીચકા પણ ખવાય છે.
ઉનાળામાં હિચકા પર જ બેસીને હાફૂસ કેરીઓ ઉડાવી હતી.
બપોરની નેપ પણ એની પર જ લીધી હતી.
હીચકો વિચારું અને
માનસપટ પર મધુર  ચિત્રપટ
શરુ થઇ જાય છે.

 

Posted by: Jay Bhatt | રવિવાર, ડિસેમ્બર 4, 2016

એને જોઉં છું

એને જોઉં છું
અને દિલ ધડકે છે.
એને વાચું છું
અને દિલ ઝૂમે છે.
એને વિચારું છું,
અને દિલ આનંદે છે.
એને લખું છું,
અને દિલમાં એ પ્રવેશે છે.
એને સાંભળું છું,
અને દિલ નાચે છે.
એને રમાડું છું,
અને દિલ પણ રમે છે.
બંને એકાકાર.

Posted by: Jay Bhatt | રવિવાર, ડિસેમ્બર 4, 2016

મારો અહં અને જીદ

મારો અહં અને જીદ
અને એમાં ખોવાઈ જતો
આપણી વાતચીતનો અનુરાગ.
ઉત્કટ તલસાટ.
મારો અચકાટ અને મારો સંકોચ.
અને એમાં ગુંગળાતા આપણે.
આપણું પરિચિતમાંથી અપરિચિતમાં થતું પરિવર્તન.
જીજીવિષા,
અને કઇક નવીનતાની નિત્ય તલાશ.
ત્યારે
કોફી બને આપણુ ice breaker.
એક પછી એક સીપ.
પણ બે સીપ વચ્ચેનો
exponentially લંબાતો ગાળો.
ફરી જામતી વાતોની મહેફિલ.
તદ્દન down to earth.
પણ શું ફરી ને ફરી અજનબી બનવું
જરૂરી છે ખરું?
simple in style પણ નવી નવી
વાતચીત એ તો બની રહેતો norm.

Older Posts »

શ્રેણીઓ