Posted by: જય ભટ્ટ | ગુરુવાર, September 4, 2014

રુટીનથી દુર

રુટીનથી દુર.

દુર જાઉં છું, રુટીનથી.
કઇક નવું જોવાની તમન્ના.
કઇક નવું માણવાની desire.
કઇક નવું શોધું છું.
વર્ષોથી શોધું છું. ખુબ શોધ્યું
પણ એક ખાલીપણાનો અહેસાસ.
સહજતાનો સહારો લઇ
અને અન્તદૃષ્ટિને આત્મસાત કરી.
પૃથ્વીની આ આંતર સફર
માઈલોના માઈલો પળભરમાં કાપતી
એક દિવસ ક્યાંકથી
અચાનક પ્રાપ્ત થતી
સહજ પ્રેમાળ અનુભૂતિ. રુટીનથી દુર.
આત્મિક આધાર અને અલૌકિક મૈત્રી.
art, books, architecture, music, literature
અને inner reflections.
જીવનનાં વિવિધ પાસાઓનું અનુપમ રસપાન.
સ્નેહસભર લ્હાણી.
રુટીનથી દુર.

Posted by: જય ભટ્ટ | ગુરુવાર, September 4, 2014

જીજીવિષા

મારો અહં અને જીદ
અને એમાં ખોવાઈ જતો
આપણી વાતચીતનો અનુરાગ.
ઉત્કટ તલસાટ.
મારો અચકાટ અને મારો સંકોચ.
અને એમાં ગુંગળાતા આપણે.
આપણું પરિચિતમાંથી અપરિચિતમાં થતું પરિવર્તન.
જીજીવિષા,
અને કઇક નવીનતાની નિત્ય તલાશ.
ત્યારે
કોફી બને આપણુ ice breaker.
એક પછી એક સીપ.
પણ બે સીપ વચ્ચેનો
exponentially લંબાતો ગાળો.
ફરી જામતી વાતોની મહેફિલ.
તદ્દન down to earth.
પણ શું ફરી ને ફરી અજનબી બનવું
જરૂરી છે ખરું?
simple in style પણ નવી નવી
વાતચીત એ તો બની રહેતો norm.

Posted by: જય ભટ્ટ | શનિવાર, મે 3, 2014

કાતરિયુ

કાતરિયુ
મહિને બે મહીને
એકાદ વખત એ બનતું મારું
સ્મરણોનું માન સરોવર.
બાળપણથી માંડીને
અત્યાર સુધીના
અનુભવોની repository
હું ત્યાં સંતાઈ જાઉં,
દુનિયાથી રાજનીતિથી
દુર દુર
બેગોનું collection. વર્ષોથી ભેગા કરેલા
સમાચાર પત્રોની કાપલીઓ
કે પછી નાગરદાસ પટેલની
બાલ વિનોદ ગ્રંથમાળાનાં પુસ્તકો.
એક  પુસ્તકમાંથી મળી આવતી નાનકડી કાપલી।
આઠમા ધોરણમાં
સાથે ભણતી વિદ્યાર્થીનીએ મોકલેલી
thank you note.
ગણિતના દાખલામાં મેં એને
થોડી મદદ કરી હતી. શરમાતા શરમાતા
મારી  નોટબુક સરકાવીને એને આપી હતી.
અને એ જ રીતે એણે મને પાછી આપી હતી.
verbally બોલી શકાતું નહિ, એટલે
નાનકડી ચબરખીમાં ‘thank you’
લખીને આપી હતી એ નોટ.
એ એકમાત્ર વાતચીત હતી.
દસમાં ધોરણની માર્કશીટ.
કોલેજના application formની કોપીઓ.
સ્મરણોનો સંગ્રહ।.
બસ। એ કાતરિયામાં જ.
મારું આશ્રય સ્થાન.
થોડી પળો માટે reality થી દુર.
મારું કાતરિયું.

Posted by: જય ભટ્ટ | શનિવાર, March 29, 2014

આમ તો….

આમ તો….

આમ તો લખવાનું ઘણું બધું હોય છે,
પણ કોઈક લખાણ ખાસ હોય છે.
આમ તો વાંચવાનું ઘણું બધું હોય છે,
પણ કોઈક વાંચન ખાસ હોય છે.

આમ તો મિત્રો ઘણા બધાં હોય છે,
પણ કોઈક મિત્ર ખાસ હોય છે.
આમ તો ચલચિત્રો ઘણા બધા હોય છે,
પણ કોઈક ચલચિત્ર ખાસ હોય છે.

આમ તો ફૂલો ઘણા બધા હોય છે,
પણ કોઈક ફૂલ ખાસ હોય છે.
આમ તો અત્તરો ઘણા બધા હોય છે,
પણ કોઈક અત્તર ખાસ હોય છે.

આમ તો દીવાના ઘણા બધા હોય છે,
પણ સરસ્વતીચંદ્ર તો કોઈક જ હોય છે.
આમ તો ગઝલો ઘણી બધી હોય છે,
પણ કોઈક ગઝલ ખાસ હોય છે.

આમ તો શોપિંગ ઘણું બધ થાય છે,
પણ કોઈક શોપિંગ ખાસ હોય છે,
આમ તો વાતચીત ઘણી બધી થાય છે,
પણ કોઈક વાતચીત ખાસ હોય છે…

અને આ ખાસ વસ્તુઓ જીવનને ‘જીવન’ બનાવી દે છે.

Posted by: જય ભટ્ટ | શનિવાર, March 29, 2014

અનન્ય સંબંધ

અનન્ય સંબંધ

કોઈ સંબંધ
એટલે અતુટ જોડાણ
બીજા ઘણા સંબંધોથી પર.
એ વૈશ્વિક આવરણમાં ફૂલતો
અને અંતરની દુનિયામાં ખીલતો.
કોઈ વાર વિચારો થકી આકાર પામતો
તો કોઈ વાર શબ્દો થકી ગુંજારવ પામતો.
કોઈ વાર પરસ્પરની ચિતામાં અભિવ્યક્ત થતો;
તો કોઈ વાર મૌનની ગહન શાંતિમાં સહજ સ્ફૂરતો.

એ એક અદ્બુત આધાર.
અનુપમ મૈત્રીનો એ અદ્વિતિય સ્તંભ.
કોઈપણ મુશ્કેલીનો એ સનાતન અંત.
ક્યાંથી આવતો કેવી રીતે ઉદ્વતો
અને એ કયારે ઊઘડતો
એ મધુર રહસ્ય.
બુદ્ધિથી પર.

Posted by: જય ભટ્ટ | ગુરુવાર, August 15, 2013

પાટી પેન

પાટી પેન

પાટી પેન
એની પર હું
એકડો બગડો લખતા શીખ્યો.
બારાખડી અને પલાખા પણ.
દર વર્ષે નવી પાટી લેવાની જીદ
peer pressure પણ ખરું.
નવા શબ્દો અને જોડણી પણ લખ્યા.
સાચા ખોટા દાખલા ગણ્યા
ભૂસ્યા. ફરી ગણ્યા. ફરી લખ્યા.
ચિત્રો દોરતા આવડે નહી પણ
નાનકડું ફૂલ દોરી
અને કાલીઘેલી ભાષા વાપરી
તીણા તીણા અવાજે
ફૂલ વિષે નાનીશી
કવિતા મારી પાટીમાં લખી
સૌ ને વંચાવી.
મુંબઈ પુનાની electric train ગમતી
એટલે પાટા, અને electric wire
ને જોડતા થાંભલા પણ દોરાતા.
પેન ખુબ ભાવતી એટલે કોઈ વાર એ
ખવાઈ પણ જતી.
આગળ ભણ્યો પણ
પેન અને પાટી બંને ને ભૂલ્યો.
આજે ફરી યાદ કરી
મારા મનની પાટી પર
પર એની છબી અંકિત કરી.

 


રીસાવું
એક કલાત્મક ભાવ.
એક મસ્ત સાધન.
opposite દિશામાંથી
આવતો લખાણનો
અવિરત સ્ત્રોત.
સતત ફોનની ઘંટડીનો
musical રણકાર.
જે જોઈતું હોય
તે મેળવવા માટે.
કોઈ વાર
બાળક બનીને
રિસાવાની
પણ
મજા છે..
ચાલો બધા
રીસાઈ જઈએ….

સિંગદાણા ખાવાની મજા અનોખી છે.
ખાતા ખાતા ચોપાટી યાદ આવે.
વર્ષો પહેલા અમદાવાદ કે મુંબઈના
મુવી હોલમાં જોયેલું બોલીવુડ પિક્ચર યાદ આવી જાય.
એક દાણો ખાઉં ને લાગણીને વાગોળતો લાગુ.
બીજો ખાઉં ને દહાણુ સ્ટેશન પરથી લઇને આરોગેલી સિંગ યાદ આવી જાય.
ત્રીજો ખાઉં ને સુરતનો ચેવડો, પોંક અને લીબુ મરીને સેવ.
સ્કુલની પિકનીક દરમિયાન ઉજાણી અને હજારોની સંખ્યા માં ખવાયેલા
મસ્ત સિંગદાણા! આ લખતા લખતા કેટલા ખવાઈ ગયા એનો કોઈ હિસાબ નથી.
I am eating and meditating on the taste of સિંગદાણા. So much fun!

Posted by: જય ભટ્ટ | સોમવાર, April 22, 2013

પ્રાણાયામ

પ્રાણાયામ

C-PAP મશીનમાંથી
નીકળતો
rhythmic સુર
અને હું મારા શ્વાસોચ્છવાસ
પર meditation
કરું છું.
મારા શ્વાસ ગણું છું.
એક હાથમાં
ચાર પાંચ મહિના પહેલા
નવો લીધેલો Android
સુક્ષ્મ ધ્યાનથી
મોબાઈલ પર
મિત્રોના સરી જતા વિચારોને
સાંભળું છું.
એક સર્જનાત્મક પ્રતિક્ષા.
અને ફરી સંભાળતો મશીનનો અવાજ..
અને એક વિચાર ઘુમરાયા કરે છે.
મારા શ્વાસોની ઓછી થતી સંખ્યા.
મારી લીમીટેડ અવધિમાં
પણ c-pap મશીન પરનો વિશ્વાસ
એ નિશ્ચિત અવધિ
માં કોઈ કાપ આવવા દેશે નહિ.
બીજે દિવસે ફરી હું  campus walk પર.
એક બાકડા પર બેસીને
પ્રાણાયામ.

Posted by: જય ભટ્ટ | મંગળવાર, April 9, 2013

વાતચીત

ક્ષણોની વણથંભી
વણઝારમાં,
જીવનની
વાસ્તવિક દુનિયામાં.
જોઉં છું સમયના
અસંખ્ય પ્રતિબિંબો,
સુદર સ્વપ્નોના છાયા ચિત્રો,
કાયમ માટે
વણાઈ ગયેલા
સ્મરણોનાં સથવારે….
વ્યસ્તતાના બહાને
લખવાનું બાષ્પીભવન,
પણ યાદ તો સનાતન
એ સમય
એ મુલાકાત
એ વાતચીત
ભૂલાય કેમ?

Posted by: જય ભટ્ટ | બુધવાર, March 27, 2013

સમયનાં ઊંડાણમાં

મન વિચારોથી છલકાય છે …ત્યારે હું લખું છું….
લાગણી ઉભરાય છે … ત્યારે લખું છું..
સહિયારું સર્જન વિચારું છું.. ત્યારે લખું છું…
કોઈ વચાર સ્પર્શી જાય છે — ત્યારે લખું છું…
કોઈ વખત ખુબ વધુ પડતું લખાઈ જાય છે…
પણ લખું છું ખરો…

સમયની ગહેરાઈમાં
ઊંડો ઉતરતો જાઉં છું.
જોઉં છું કે સફળતા નિષ્ફળતાના સરવૈયામાં
કોઈ  વાર કઈ  મળ્યું અને અને કોઈ વાર કઈ ગુમાવ્યું.
સ્નેહ અને મિત્રતાની સરવાણી.
કોઈ ગહન વર્તન
સમજ બહાર
સ્વીકાર એનો
અને મારા તારાની beyond,
સનાતન હુંફ
જીવન જીવવાનું અકસીર ઔષધ
પહોચું છું સફળતા નિષ્ફળતાની beyond
વર્ષોના આંતર મંથન પછી
નહિ દેખાતી મિત્રતા
પણ મૈત્રી બનીને આવે છે
જીવન સાથેની મૈત્રી વધુ
પ્રગાઢ બને છે.

Posted by: જય ભટ્ટ | બુધવાર, March 27, 2013

ધુળેટીના રંગો

આશરે છ વર્ષ પહેલાની ધુળેટી વખતે થયેલા અનુભવની આ રંગ બે રંગી છોળો તમારી તરફ…. એક અહીં ની શાળામાં ભણતી અમેરિકન વિદ્યાર્થિની મને ‘હોળી’ વિષે ની માહિતી મેળવવા મારી ડેસ્ક પર આવી. એણે એના diversity વિષય પરના એક projet માટે ભારતમાં ઉજવાતા ઉત્સવો વિષે કઇ લખવાનું નક્કી કર્યું હતું. એ અરસામાં અહી ‘વોટર્’ film આવી હતી. એ ફિલ્મમાં cછેલ્લે રંગ ઉડાડતાં લોકો ના દ્રશ્યો બતાવે છે. એટલે એણે આ વિષય પર વધારે જાણકારી મેળવવાનું નક્કી કર્યું. ખાસ તો એના વર્ગના બીજા વિદ્યાર્થીઓને પણ આપણા ઉત્સવો વિષે કૈ જાણવા મળે. મેં એને થોડી વેબ સાઈટો http://specials.rediff.com/news/2007/mar/02sd1.htm બતાવી અને સાથે સાથે એનું મહત્વ પણ સમજાવ્યુ. ૨૦૦૭ નો આ અનુભવ. હોળી વિષયક પુસ્તકો પણ એને બતાવ્યા. http://spica.mclinc.org/polaris/search/searchresults.aspx?ctx=17.1033.0.0.3&type=Keyword&term=holi&by=KW&sort=RELEVANCE&limit=TOM%3D%2A&query&page=0 ખૂબ ખુશ થઇ ગઈ. થોડા દિવસ પછી આવી ને મને કહી ગઈ કે એને એના ટીચરે A grade આપ્યો હતો.
ધુળેટીના રંગો

પ્રેમ, મૈત્રી અને મસ્તીનો સંગમ
આનંદ, ઉલ્લાસ અને દોસ્તીનો સમન્વય
રંગોની છોળો અને દિલોની ધડકન
ભૂલાવે છે દૂર એક ગરીબનો આંતરનાદ

સાથ, સહકાર અને સ્નેહની સરવાણી કરી
અનુકંપા, લાગણી અને સમભાવને ભેગા કરી,
બોલાવી એ નિર્ધન જીવને રમવા સાથે
ઉલ્લાસની એ ક્ષણ બની અલૌકિક આનંદ સ્ત્રોત.

સાચા genuine અશ્રુઓની ભાષાએટલે અપ્રતિમ લાગણીનું અસ્ખલિત ઝરણું..
હૃદયના દ્વારેથી નયનો થકી ઈશ્વર સાથે થતું direct telecommunication…

Older Posts »

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 70 other followers