Posted by: Jay Bhatt | શનિવાર, ડિસેમ્બર 26, 2009

વિચારધારા

સમય બદલાય છે. સમય સ્નેહ, લાગણી, શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસ શું છે તે શીખવાડવાનો પ્રયત્ન કરે છે. આત્મા રહે છે તો એજ પણ વધુ ને વધુ નવપલ્લવિત થાય છે. હું બદલાવું છુ પણ આત્મા સુંદરતાની ખોજમાં સફાળા થતો જણાય છે. આત્મા નિરાકાર છે. આત્મા મને ચઢિયાતી વ્યક્તિ બનવા તરફ પ્રેરણા આપે છે.

દરિયાકિનારે સુંદર સાંજને નિહાળતા નિહાળતા નજર પડી   રેતી પર ઉડી જતી ભેળપૂરી ખાઈને ફેંકાઇ ગયેલી કાગળની પ્લેટ પર. આવતા જતા હજારો પ્રેમી યુગલો આનંદમાં મસ્ત પણ પર્યાવરણથી અલિપ્ત. દરિયાઈ સુંદરતાને ન ભૂલતા પ્રેમ અને પર્યાવરણનો સુભગ સમન્વય ક્યારે થશે?

કવિતા મનના સુંદર ભાવોને શબ્દોમાં અંકિત કરે છે. જે કવિતા લખી શકે છે, સમજી શકે છે, અનુભવી શકે છે, લખવાનો પ્રયાસ કરે છે, અને કાવ્યમાં નિરૂપાયેલા ભાવોને આત્મસાત કરી શકે છે તેના પ્રેમ, લાગણી, ભક્તિ, કલ્પના, વિશ્વાસ, સુંદરતા, દર્દ, કે ગમ જેવા ભાવો હમેશા સાચા જ હોય છે. એમાં કૃત્રિમતા હોતી જ નથી. કલ્પના ઘણી વખત માનવીને નહી કલ્પેલા સુખનો અનુભવ કરાવી શકે છે. તેથી જ કાવ્યરસિકો કે લેખકોને સુખ શોધવા માટે આંધળી દોટ મુકવી પડતી નથી.

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: