Posted by: Jay Bhatt | શનિવાર, ઓગસ્ટ 29, 2009

સ્નેહની પરિભાષા

આગળ આગળ ચાલુ છું, સમયનો પીછો કરું છું. વ્યવહારિક બાબતોને ભૂલવાનો પ્રયત્ન કરું છું, પણ વાસ્તવિકતાના દરિયામાં ખોવાઈ જતો લાગુ છું. સ્નેહ અને પ્રેમભરી ઘટનાઓ
કોઈવાર અનુભવું છું ત્યારે માનવતાને કોઈ વાર જીવતદાન મળતું નિહાળું છું.
પુસ્તકાલયમાં શાળામાં ભણતો  વિદ્યાર્થી કોઈ પ્રૌઢને કમ્પ્યુટર પર મધુપ્રમેહ વિષે માહિતી મેળવતા શીખવાડતો જોઉં છું ત્યારે એ પ્રૌઢની આંખોમાં ઉભરતો વ્હાલનો વરસાદ જોઈ શકું છું.  સ્વયંસેવકો કોઈ પણ જાતની અપેક્ષા વગર પોતાના જીવની પરવા કર્યા વિના પુરમાં ફસાયેલા લોકોને બચાવતા જોઈ
પ્રેમનાં અમીઝરણાને  વિસ્તરતું જોઈ શકું છું. હર એક દિલમાં પ્રેમની પરિભાષા છુપાયેલી છે જે જુદાં જુદાં સ્વરૂપે પ્રગટ થતી કોઈ વાર જોઉં છું ત્યારે મન આનંદના મહાસાગરમાં ડૂબકી મારે છે.

Advertisements

Responses

  1. સુંદર રજુઆત
    આવું આગવુ આપતા રહેશો.
    અભિનંદન

  2. માનવતાને કોઈ વાર જીવતદાન મળતું નિહાળું છું.

    v.true… !!
    it reminds us , yees, still we are b/w humans.


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: