Posted by: Jay Bhatt | સોમવાર, જાન્યુઆરી 21, 2008

યૌવન

યૌવન

ઘનશ્યામ ઠક્કર

  

હાલ
ત્રીસ વરસની ઉમ્મરે
હું મારા યૌવનને
હમણાં જ જન્મેલા મારા બાળકની જેમ
મારી નજીક
છતાં
મારાથી બહાર રાખું છું,
જયારે
હું પિસ્તાળીસ વરસનો થઈશ
ત્યારે મુગ્ધાવસ્થાએ પંહોચેલ પુત્રીની જેમ
યૌવનને મારાથી દૂર, અને બીજાથી નજીક જવા દેવાનો
આનંદ મેળવીશ.
જ્યારે, હું સિત્તેર વરસનો થઈશ
ત્યારે
એક હજાર માઈલ દૂર
સાન ફ્રાન્સિસ્કોમાં ઠરીઠામ થયેલા મારા પુત્ર જેમ
યૌવન સાથે
હું પત્રવ્યવહાર જેવું મળતો રહીશ.
અવારનવાર
અવકાશયાનની ઝડપે રૂબરૂ પહોંચી જઈ ભેટીશ.
હું
ક્યારે ય
વૃદ્ધ નહિ થાઉં.

વાંચીને મારું કાવ્ય ‘સરી જતી યુવાની ને ધારો કે રોકી શકું’ યાદ આવી ગયું.

સંપાદક: ચંદ્રકાંત ટોપીવાળા, આપણી કવિતાસમૃદ્ધિ (ઉત્તરાર્ધ), પૃ. ૨૦૨

Advertisements

Responses

  1. very nice…..

  2. […] January 26, 2008 by ઘનશ્યામ ઠક્કર યૌવન – ઘનશ્યામ ઠક્કર   […]

  3. […] January 26, 2008 by ઘનશ્યામ ઠક્કર યૌવન – ઘનશ્યામ ઠક્કર   […]

  4. […] યૌવન (અછાંદસ)– ઘનશ્યામ ઠક્કર […]

  5. સુંદર કાવ્ય.


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: