Posted by: Jay Bhatt | ગુરુવાર, સપ્ટેમ્બર 6, 2007

મને શિશિર ના ગમે

નટવર ગાંધી લિખિત આ સોનેટ (ઈન્ડિયા, ઈન્ડિયા સોનેટસંગ્રહમાંથી)મને ખુબ ગમી ગયું.

મને શિશિર ના ગમે, નહિ નહિ જ હેમન્ત વા,
ગમે ન કદી અંગ અંગ થથરાવતી ઠંડી આ,
થીજે બરફથી બધું ભીતર બહાર, સંચાર ના,
ફરે ન ચકલું ભલું, જિગર મારું થંભી જતું.
અને ઘર બહાર જો નીકળું કામકાજે જવાં,
ચડાવું થરના થરો ગરમ કોટ જેકેટ કૈં,
લગાવું શિર ટોપી ઉપરથી ને નીચે બૂટ બે,
છતાંય થથરું, કહો શિશિર ઋતુ ગમે?

પરંતુ કહું કાનમાં, ગમતી કેમ ના ઠંડી આ,
મને નીરખવી ગમે નમણી નાર સૌ ગ્રીષ્મની,
ઉતારી ઉપવસ્ત્ર સૌ વસન અલ્પ, આછે સજી,
બજાર બગીચે ફરે, રમણી રમ્ય જોતો રહું,
વળી પરખતો રહું ધવલ શ્યામ ભામા તણાં
હતાં શિશિર ગુપ્ત તે સકળ અંગ સોહામણાં.

ઈન્ડિયા, ઈન્ડિયા સોનેટસંગ્રહ, (પૃ. ૧૦૭) માંથી સાભાર

નટવર ગાંધી વિષે વાંચો: પરિચય પર

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: