Posted by: Jay Bhatt | સોમવાર, જુલાઇ 2, 2007

ત્રણ લઘુકાવ્યો -પન્ના નાયક

(1) આપણે 

આપણે
આટલા… નજીક
છતાંય
જિંદગીભર
એકબીજાને જોયા કર્યા છે એ રીતે
જાણે
હું સ્ટેશન પર
ને
તું
પસાર થતી ટ્રેનનો મુસાફર.

(સૌજન્ય: ઉત્કર્ષ બ્લોગ)

(2) એક ગીત

મધરાતે
  એકાએક
     રમતું
       તરતું
             એક ગીત આવીને
              મારે ટેરવે બેઠું.
         મને ધીરેથી
       ઢંઢોળી
     રજાઈ
  ઓઢી
પોઢી ગયું.

(સાભાર: ગુર્જરી ડાયજેસ્ટ,જાન્યુઆરી, ૨૦૦૭, પૃ. ૨૩)

(3) અફસોસ 

હું
મૃત્યુ પામી હોઈશ
અને
મને મળવા
એક પતંગિયું
આવવા મથતું હશે
ત્યારે
હંમેશની જેમ
ઊભી થઈને બારી નહીં ખોલી શકું.

(સાભાર: કાવ્યસંગ્રહ ‘અરસપરસ’)

Advertisements

Responses

  1. v.nice

  2. verry good


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: