Posted by: Jay Bhatt | બુધવાર, એપ્રિલ 4, 2007

મંઝિલ – અમારી છે મંઝિલ હ્રદયની દિશાઓ

મંઝિલ
અમારી છે મંઝિલ હ્રદયની દિશાઓ
અઝીઝ ટંકારવી – ગઝલ ના મેઘધનુષ (પૃ. ૭૦)

મુસાફર ને એક મંઝિલ ની તલાશ હોય છે. કેટલાક રણની તપતી રેતી, દે માર વરસાદ, ટાઢ-તડકો, ભૂખ-તરસ પર વિજય મેળવતાં આખરે મુકામ પર પહોંચી જાય છે, તો કેટલાક એ બધું સહન કરવાની શક્તિ ગુમાવી દઈ અધવચાળે જ ઝાડી-ઝાંખરામાં અટવાઈ ને ફસકી પડે છે. તો વળી ઘણા તો સાવ સમીપ આવી ગયેલી મંઝિલની ઓળખ જ કરી શકતાં નથી… અદ્વિતિય આદ્યાત્મિક સ્તરે પોતાને પહોંચાડવા માટે સંતસૂફીઓ મક્કમ હોય છે, એટલે તો એમને માટે દુનિયાના આકર્ષણો અવરોધરૂપ બનતાં નથી. – સાચા ફકીરનું તો અવું કહેવું છે કે, તેઓ થાકી ને બેસી પણ પડે તો મંઝિલ એમની પાસે દોડતી આવે છે.

આદિલ મન્સૂરી કહે છે:

થાકી ને બેસી પડે જો માર્ગમાં દરવેશ તો,
મંઝિલો આવીને એના પગ દબાવી જાય છે

બીજા એક શેરમાં  ધૂળિયો મારગ કાપતાં મુસાફરનું મન મક્કમ બની જવાની  વાત  એમણે આ રીતે વ્યક્ત કરી છે:

રસ્તામાં એટલી બધી ખાધી છે ઠોકરો,
મંઝિલ સુધી પહોંચતાં પગભર બની ગયો.

Advertisements

Responses

  1. રસ્તામાં એટલી બધી ખાધી છે ઠોકરો,
    મંઝિલ સુધી પહોંચતાં પગભર બની ગયો.

    – क्या खूब कही ।

  2. ઠોકરો ખાઇને પગભર થવાની ખુમારી ગમી.
    વિનય ઘાસવાલા યાદ આવી ગયા –

    ” હામ હૈયામાં છે મારા એટલે,
    ઠોકરો ખાઉં છું પણ પડતો નથી.”

    આખી ગઝલ વાંચો –

    http://layastaro.com/?p=479

  3. સરસ શેર લઈ આવ્યા જયભાઈ,

    થાકી ને બેસી પડે જો માર્ગમાં દરવેશ તો,
    મંઝિલો આવીને એના પગ દબાવી જાય છે

    દરવેશની મંજિલ જો ઈશ્વર છે એમ માની લઈએ તો ઈશ્વર જાતે આવીને એના પગ દબાવી જાય છે એવું અર્થઘટન પણ શક્ય છે.

    હેમંત


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: