Posted by: જય ભટ્ટ | બુધવાર, July 27, 2011
વરસાદી લાગણી તો ભારતની જ!
અહી philadelphia માં બારે મહિનામાં ગમે ત્યારે વરસાદ પડી જાય એટલે
જયારે પણ વરસાદ પડે ત્યારે ભીંજાવાને બદલે છત્રી ખોલીને
દુર ભાગીએ છીએ. જોકે જુલાઈ અને ઓગસ્ટમાં ખુબ ગરમી પડે;
સાંજે કોઈ વાર કડાકા ભડાકા સાથે વરસી પડે ત્યારે ભીંજાવાનું મન થાય,
વરસાદી માહોલ miss કરું છું પણ તમારા બધાની comments વાંચીને
એની virtual મજા લેવાનો પ્રયત્ન કરું છું.. but still no way the same experience…
I feel jealous of all of you….
પવનની એક લહેરખી
આવી હજારો જોજન દુરથી
લાવી ચોમાસાની ભીની ભીની ખુશ્બુ
હતી સાથે મિત્રોની લાગણી તરબતર
સ્પર્શી ગઈ અંતરને આ મીઠી સોગાદ
…પાછી જતી લહેરખી સાથે મોકલું છું
અમીભરી વરસાદી પ્રેમભરી વાત્સલ્યધારા
Like this:
2 bloggers like this post.
પહેલો વરસાદ
વરસાદ વરસે ને મહેક ફેલાવે,
ધરતી લીલીછમ ચાદર ઓઢાડે.
મસ્તીમાં મહોરવાને મૌસમ બોલાવે,
પ્રેમીપંખીડા સનમને મળવાને આવે.
ઝાકળના બુંદ સમું હોઠ પર એ આવે,
સનમ એ ચુમવાને તૈયાર થઈ જાવે.
ભીના બદને જયારે પાસે એ આવે,
નયન એ નીરખવાને નૈના લડાવે.
ભીના એ ઝુલ્ફો જયારે વટથી ફેલાવે,
ભરચોમાસે સૌના ઉરમાં આગ લગાવે.
પાણીમાં છબછબ કરતી એ ચાલે,
ને પાયલનો રણકાર કરતી એ હાલે.
ભરત ચૌહાણ
By: ભરત ચૌહાણ on બુધવાર, July 27, 2011
at 3:43 p