સંજય છું

હું જ જય છું અને પરાજય છું;
હું કુરુક્ષેત્રમાંનો સંજય છું.

કોઈ અર્જુનનો હું જ સંશય છું;
કૃષ્ણ છે ત્યાં સુધી જ નિર્ભય છું.

સૂર્યમાળા સમો હું સ્થાયી નથી;
જો કે પૃથ્વીનો શાશ્વતી લય છું.

કૃષ્ણ તો પીપળા નીચે પોઢ્યા;
પી ગયો યાદવોને એ મય છું.

શેષ છે બોધિવૃક્ષનું ઠૂંઠુ;
પાનખરનો હું પીળો આશય છું.

‘આવજે’ કહી દઉં તને આકાશ!
હું તો મૃણ્મય હતો ને મૃણ્મય છું.

                        – ભગવતીકુમાર શર્મા

સાભાર:
આપણી કવિતાસમૃદ્ધિ (ઉતરાર્ધ), પૃ: ૨૪૫, સંપાદક: ચંદ્રકાંત ટોપીવાળા